Organisaties kunnen hun IT-omgeving nooit volledig onder controle krijgen. Daarvoor is de digitale wereld simpelweg te complex en te afhankelijk van softwareleveranciers, cloudplatforms en andere partijen. Maar organisaties kunnen wel bepalen welke risico’s ze accepteren, waar verantwoordelijkheden liggen en hoe ze kunnen terugvallen als het misgaat. Dat is volgens Emile Stam, CEO van Open Line, de kern van digitale soevereiniteit.
TEKST: SANDER HULSMAN BEELD: OPEN LINE
De afgelopen jaren ontwikkelde Open Line zich van IT-dienstverlener tot managed cloud services provider, met beheer als belangrijke pijler. Het bedrijf richt zich onder meer op overheid, zorg en logistiek en maakt deel uit van de Conscia-groep. “Wij zijn tegenwoordig een managed cloud services provider, want cloud is bijna alles”, zegt Stam. “Een organisatie van ongeveer 400 professionals die voor onze klanten feitelijk een groot deel van het IT-beheer overneemt.”
Die rol wordt tegelijkertijd steeds complexer. Niet alleen omdat organisaties meer cloud en SaaS gebruiken, maar vooral omdat de afhankelijkheden tussen al die diensten toenemen.
Voor Stam begint digitale soevereiniteit dan ook niet met de vraag in welk datacenter of welke cloud de data staat. “Soevereiniteit is voor mij geen cloudbestemming”, stelt hij. “Soevereiniteit is wel het vermogen om zelf te kiezen waar de verantwoordelijkheden zijn. Dat je ook zelf kunt kiezen welke risico’s je accepteert, maar je ook van koers moet kunnen veranderen.”
Regie begint bij weten wat voor jouw organisatie absoluut moet blijven functioneren
Dat betekent volgens hem nadrukkelijk niet dat organisaties alles zelf hoeven te doen. Een deel van de regie kan prima bij een managed service provider (MSP) liggen. “Je hoeft niet alles zelf te doen”, meent Stam. “Maar ik vind wel dat je als partij de regie moet hebben. Regie begint bij weten wat voor jouw organisatie absoluut moet blijven functioneren.”
Volledige controle is daarbij een illusie. “Ik zeg nooit dat ik de volledige regie heb”, aldus Stam. “Je moet in ieder geval in regie zijn voor die dingen die jij superbelangrijk vindt. Die moet je wel eerst leren benoemen.”
Dat vraagt om een voortdurende risicoanalyse. Het gaat dus niet om één keer per jaar een vinkje zetten, maar om steeds opnieuw te bepalen wat belangrijk is, welke risico’s moeten worden gemitigeerd en welke risico’s acceptabel zijn.
De snelle groei van SaaS maakt die noodzaak volgens Stam alleen maar groter. Organisaties kopen steeds vaker functionaliteit in plaats van infrastructuur. Daarmee verdwijnt echter niet de infrastructuur die onder die applicatie ligt. “Die SaaS-applicatie draait ook ergens”, zegt Stam. “Dan wil je weten: is die alleen voor jou, of is het een gedeelde applicatie? Waar staat die? Hoe zit het met de back-up? En hoe zit het met je processen?”
Ik vind dat je aantoonbare afspraken moet hebben over back-up, herstel en continuïteit
Daar houdt het niet op. Ook andere aspecten moeten worden meegenomen: kwetsbaarheden, disaster recovery, privileged access management, API’s en de continuïteit van de leverancier. Stam: “Er zijn heel veel vragen die uiteindelijk niet gesteld worden. Mensen nemen wel gewoon zo’n SaaS-applicatie af.”
Daarom moeten uitwijk, data en back-up onderdeel zijn van het contract. “Ik vind dat je ook bij een SaaS-applicatie data moet kunnen exporteren en aantoonbare afspraken moet hebben over back-up, herstel en continuïteit”, meent Stam. “Dat moet altijd mogelijk zijn, dat hoort er echt wel bij.” Een SaaS-contract zonder exitstrategie vindt hij dan ook onverantwoord.
Wanneer is IT-infrastructuur eigenlijk mission critical? Volgens Stam is dat deels een kwestie van definitie. Voor een bedrijf kan een systeem mission critical zijn zodra het de core business raakt. Zijn eigen criterium ligt hoger. “Zodra het de samenleving echt raakt, is het mission critical.” Als voorbeeld noemt hij de zorg waar een IT-storing direct gevolgen kan hebben voor de continuïteit van de zorgverlening.
Ook in de logistiek kunnen de gevolgen groot zijn. Als een logistiek bedrijf twee dagen geen nieuwe bestellingen kan aannemen, kunnen klanten naar de concurrent vertrekken. Stam: “Je moet die vraag dus wel stellen. Wat als? Hoe snel ben je weer in de lucht?”
Het antwoord begint volgens Stam bij de architectuur. “Als je een oplossing gaat bouwen, dan moet je altijd een uitwijkmogelijkheid in gedachten houden.” Daarbij hoeft volgens Stam niet alles beschikbaar te blijven. Organisaties moeten vooral bepalen welke kernfunctionaliteiten absoluut moeten doorgaan. “Je moet een aantal dingen hebben die gewoon door moeten draaien. En daar begint het voor mij. Dat moet je ook leren definiëren.”
Juist daar verandert volgens Stam de rol van de MSP. Open Line wil niet noodzakelijkerwijs alles beheren, maar wel klanten helpen de samenhang te begrijpen. “Een regievoerder of een gids”, noemt hij die rol. “Regie is de hardere aansturing. Het gidsen en begeleiden is iets wat ook heel goed bij ons past.”
Vertrouwen is het fundament, dat kun je niet afdwingen, dat moet je verdienen
Dat betekent niet dat traditioneel beheer verdwijnt. Integendeel: “De beheerrol blijft gewoon. Het is zo belangrijk.” Zeker bij langlopende contracten blijven onderhoud, updates en vernieuwing van omgevingen essentieel.
Tegelijkertijd moet een MSP voorkomen dat de eigen dienstverlening een nieuwe lock-in veroorzaakt. “Ik vind dat je een contractverlenging moet verdienen”, meent Stam. “Het grootste compliment voor jouw dienstverlening is dat deze verlengd wordt.” Portabiliteit hoort daar nadrukkelijk bij: “Het mag niet afhankelijk zijn van Open Line”, vindt hij.
Daarmee komt vertrouwen als fundament in beeld. “Vertrouwen is gewoon echt het fundament”, zegt Stam. “Vertrouwen kun je niet afdwingen, dat moet je verdienen.”
Een SLA is daarbij noodzakelijk, maar niet voldoende. Een SLA legt afspraken vast, maar in de praktijk zijn er momenten waarop een organisatie direct hulp nodig heeft. Stam: “Als er bij een van de waterschappen een overstroming is en die bellen op, dan kan je niet zeggen dat je 40 uur hebt om dit af te handelen. Je weet gewoon dat je er dan meteen moet zijn. De klant moet erop kunnen vertrouwen dat we er als MSP altijd zijn op de momenten dat het het meest nodig is.”
Ook in een keten moet duidelijk zijn wie verantwoordelijkheid neemt. Als Open Line als single point of contact optreedt, voelt het bedrijf zich verantwoordelijk voor de keten, communicatie en afhandeling. Stam: “Ook als het nog niet duidelijk is wie ervoor verantwoordelijk is, gaan we altijd aan de slag. En de discussie voeren we altijd achteraf.”
De volgende grote verandering ziet Stam in AI. Voor Open Line ligt de rol vooral in het fundament onder AI: data, infrastructuur, governance, rekenkracht, autorisaties en veilige toegang. Zijn uitgangspunt is helder: “Breng AI naar de data en niet de data naar de AI.”
Je wilt innovatie niet afremmen, maar wel zorgen dat zij beheersbaar blijft
Meer weten over de propositie van Open Line? Zoek dan contact met Emile Stam via Emile.Stam@openline.nl of bel hem op 088 500 67 00.
01 Infosecurity Magazine
Editie 02-2026
03 Redactioneel
Inhoud en colofon
04 Cyberbeveiligingswet
Nederland wordt weerbaarder en veiliger
05 TSTC
‘Cbw stuwt vraag naar opleidingen omhoog’
06 Open Line
‘Digitale soevereiniteit begint bij regie’
08 Autonoom hacken
Is dat de grootste AI-dreiging?
09 Momentum
Hoe Cato SASE vier trends ondersteunt
10 HP Inc.
‘Endpoint security is het grootste risico’
11 DSR Round Table
Verder kijken dan eigen infrastructuur
13 Genetec
AI in de fysieke security
14 Security Quotes
Digitale regie en weerbaarheid
15 Geuzenet
Checklist voor digitale continuïteit
17 Dutch Cloud Community
‘Samenwerken tegen cybercrime’
18 Security Delta (HSD)
Terugblik op Cybersecurity Week 2026
19 Infosecurity Magazine
Nieuwsplatform in cybersecurity
02 MindYourPass
07 DMARC Advisor
12 Hackshield
16 TSTC
20 DSR (Digital Sovereignty & Resilience)